Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν): ένα αντικοινωνικό παραμόρφωμα εδώ και χρόνια υποδύεται τον "αναρχικό" και τον "αντιεξουσιαστή" - δολοφονεί τον αναρχισμό και ματώνει τα Εξάρχεια

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΟΥΚΑΛΑ..............................
(φωτογραφία Στεφάνου Στέλιος/Intime News)

ΑΠΟ TA ΠΑΤΗΣΙΑ ΣΤΗΝ  "ΜΑΡΦΙΝ" ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΡΙΚΛΗ ΜΑΝΙΑΤΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΟΥΚΑΛΑ

 Η  "ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ" ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΜΑΦΙΑ  ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ  ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟ
ΚΑΙ ΜΑΤΩΝΕΙ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ


(Ο ΔΡΟΜΟΣ ΜΑΣ ΓΕΜΙΣΕ ΜΕ ΛΑΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ /ΣΣΕΣ…)

«Aκόμα κι ένας πρόεδρος των Ην.Πολιτειών, ο Μάκ Κίνλεϋ (1901) σκοτώθηκε από αναρχικό, μ΄αποτέλεσμα τη σκληρή καταδίωξη των εκεί αναρχικών. Ο αναρχισμός, όπως καταλαβαίνετε, δεν προσπαθεί να πείσει, αλλά να επιβάλει.
Ενδιαφέρεται πιότερο για τα μέσα παρά για τους σκοπούς. Ουσιαστικά, οι σκοποί του μένουν αξεκαθάριστοι. Είν΄ένα κίνημα «αγανακτήσεως», όπως το είπαν, «κίνημα καταστροφής παρά δημιουργίας».
Αυτά διάβαζα μεταξύ των άλλων σε μια σύντομη ανάλυση του «αναρχισμού» σε μια παλαιά  εγκυκλοπαίδεια  στην έκδοση της οποίας συμμετείχε και ο αείμνηστος σπουδαίος διανοητής και πανεπιστημιακός δάσκαλος Κων/νος Δεσποτόπουλος.

Αυτή την σκόπιμη διαστρέβλωση του Αναρχισμού που ξεκίνησε να γράφει το χέρι των αστών και των φίλων της Εξουσίας συνεχίζει να δικαιώνει και να επιβεβαιώνει το μακρύ της χέρι, ένα μηδενιστικό ρεύμα παρακρατικών συμμοριών και φαιοκόκκινης τρομοκρατίας, ένα αντικοινωνικό παραμόρφωμα που εδώ και χρόνια  υποδύεται τον «αναρχικό» και τον «αντιεξουσιαστή» προτάσσοντας την δική του αγριότητα αντί εκείνης της συστημικής!
 
Και μόνο τα συνθήματα της «ιδεολογικής» αυτής μαφίας του μπλόκ των ηλιθίων και τραμπούκων ,παραπέμπουν   στην τυφλή θρησκεία της «μοναδικής αλήθειας» («το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι και όχι οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι», «καμία ελευθερία στους εχθρούς της ελευθερίας» κλπ).

Ακόμα και εκεί μπορείς να καταλάβεις γιατί αυτός ο συρφετός της «άγριας νεολαίας» ενδιαφέρεται για την προβολή της μιζέριας και της παρακμής του και μόνο και όχι για τις καλύτερες μέρες της κοινότητας και τον πόνο των διπλανών ανθρώπων όπως στην Μάνδρα και στην Ν.Πέραμο σήμερα ,στην Κεφαλονιά το 2014. 

΄Εχω γράψει πολλές φορές για αυτόν τον συρφετό  που μισεί και κακοποιεί τον Αναρχισμό μιλώντας  «στ΄ όνομά του»!

Είχα γράψει μετά το σπάσιμο του βιβλιοπωλείου της «Εστίας» τον Γενάρη του 2003 από τους υπερασπιστές της «17Ν» που πλαστογράφησε και αμαύρωσε με την δράση του «αυτόκλητου τιμωρού» τον αγώνα του Νοέμβρη, μετά τον ξυλοδαρμό Πολυζωγόπουλου τον Φλεβάρη του 2006 στην οδό Ναυαρίνου και άλλα πολλά και στενάχωρα, πώς μια «πολιτική» Πανούκλα ντυμένη στην μαύρη και κενή «ιδεολογία» της γενίκευσης και της συλλογικής ευθύνης, εισχώρησε και μολύνει  το ήδη λιπόσαρκο, αδύναμο και ανοργάνωτο σώμα του αναρχικού «χώρου»! 

Για τις  θέσεις μου αυτές συκοφαντήθηκα, χτυπήθηκα, απομονώθηκα, παλιοί σύντροφοι μου έκοψαν και την «καλημέρα»!
Ακολούθησαν οι τραγωδίες στα Πατήσια με την  «ορφανή  βόμβα»
στα Πατήσια με τον 15χρονο Αφγανό Νατζάφι νεκρό και την αδερφή του τυφλή και στην τράπεζα «Μαρφίν» στην οδό Σταδίου, η επίθεση στο ΑΤ Καλλιδρομίου εν μέσω λαϊκής αγοράς όπου υπέστη βαριά εγκαύματα με αποτέλεσμα να ταλαιπωρείται μέχρι σήμερα ο εργαζόμενος Περικλής Μανιάτης.

Ο αναρχικός χώρος, που σήμερα είναι μειοψηφία και βρίσκεται σε μια βαθιά κρίση,έχει τεράστια ΕΥΘΥΝΗ γιατί έθρεψε με την ανοχή του το κτήνος του πολιτικού χουλιγκανισμού και του καρκινώματος του Δεκέμβρη 2008.
Γιατί πολλές φορές δίνει λάθος παραδείγματα δράσης όπως η συλλογικότητα του «Ρουβίκωνα» που επιλέγει σε κάποιες δράσεις του τον λοστό και το σπάσιμο λειτουργώντας  ως «κινηματική 17Ν» . 

Ή από κάποιους γίνεται υποδοχή  Κουφοντίνα (που έχει φυσικά δικαίωμα στην άδεια) με «τιμές λαϊκού  αγωνιστή» έξω από τις φυλακές  λιβανίζοντας και υμνώντας το πολιτικό έγκλημα και τον φασισμό της εκτέλεσης και του σεχταρισμού.
 
Αφήνοντας χωρίς κριτική απάντηση τον Μαζιώτη, την Ρούπα και όλο το υπόλοιπο συνωμοτικό  δόγμα της «ένοπλης βίας» που θέλει να στρατολογήσει μέσα στην διάλυση του αναρχικού χώρου τους αυριανούς ηττημένους!
 
Αφήνοντας το «αντιφασιστικό» φασισταριό να συνδέεται σε απευθείας μετάδοση με τα «καθεστωτικά μέσα» για το κάψιμο της σημαίας που δεν είναι το «πανί» που καπηλεύεται ο Εθνικισμός αλλά το «πανί» που πατεράδες μας και παππούδες μας αγωνίσθηκαν και άφησαν πάνω του  κομμένα πόδια και χέρια στα χιονισμένα πολεμικά μέτωπα. Το «πανί» που τύλιξε τις άμαξες με τα πτώματα των πεινασμένων της Κατοχής για να ανθίσει ξανά η ελπίδα,να μην περάσει ξανά ο φασισμός…..

Μα ο φασισμός πέρασε, το ολιγομελές τάγμα εφόδου του Μιχαλολιάκου που συγκεντρωνόταν στις αρχές του 1980 στην οδό Ζωοδόχου Πηγής 26, έγινε πολιτική δύναμη, βοηθήσαμε όλοι με την «μισή μας επανάσταση» στην επιστροφή της Ασχήμιας και της Απανθρωπιάς!
 
Ηρθαν πολλά,το ένα χειρότερο από το άλλο, έγιναν και ξυλοδαρμοί συντρόφων, οι κάτοικοι των Εξαρχείων μετακομίζουν σιγά-σιγά στην πλευρά της αστυνομικής «ασφάλειας και τάξης» ,το Πολυτεχνείο «τιμήθηκε» το 2017 από  «πορτιέρηδες» και «μπράβους» που μισούν την διαλεκτική, την δημοκρατία και τις συλλογικές διαδικασίες!

Η Τασία Τσουκαλά δίνει μάχη για την ζωή της στην Εντατική του «Ευαγγελισμού» χτυπημένη από τους «εξεγερμένους» με ναυτική φωτοβολίδα στο γόνατο.

Κάποτε μιλάγαμε για « ζωές ενώ οι άλλοι μίλαγαν για ζημιές». Σήμερα σωπαίνουμε, ανίκανοι να διαχειρισθούμε την εσωτερική κρίση και «θερίζουμε θύελλες»!
Γιατί όταν έπρεπε να κλείσουμε την πόρτα στην βία, η  δική μας… «αυτοκριτική» έφθανε μέχρι τον αυτοσκοπό της βίας. 

Κοιτάζοντας τον σύντροφο Μανώλη Γλέζο μέσα στην βροχή να σηκώνει την αριστερή του γροθιά  μπροστά στο μνημείο του Πολυτεχνείου, κοιτάζοντας τον πατέρα Αντώνιο με την «Κιβωτό» του να δίνει στέγη, παιδεία, χαρά  σε εκατοντάδες ορφανά παιδιά, κοιτάζοντας τον «Άλλο ΄Ανθρωπο» να δίνει τροφή και ρούχα καλώντας σε Αλληλεγγύη για τους πλημμυροπαθείς της Δυτικής Αττικής, ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ  ΤΟΝΙΖΩ πως ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ και με ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ. 

Το καθημερινό παράδειγμα έξω από τον μικρόκοσμο που θα κάνει πράξη την θεωρία  υποστηρίζοντας  τις κοινωνικές ανάγκες των αδικημένων και φτωχών, που θα εμπνεύσει τους αγώνες για τις κοινωνικές αλλαγές,που θα έχει σαν μοναδικό στόχο να απομυθοποιηθεί η αναγκαιότητα της εξουσίας και της κυβέρνησης και θα φέρει(κάποτε ….) τους ανθρώπους κοντά στην ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ  και στην ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ.
 
Αν δεν προστρέξουμε σε αυτόν τον Δρόμο κάποια πάντα Αναστασία Τσουκαλά ή ένας Αξαρλιάν ή μια «Μαρφίν» ή ένας Νατζάφι θα είναι μια «παράπλευρη απώλεια» που θα μας στοιχειώνει και θα την βρίσκουμε πάντα μπροστά μας
πληρώνοντας ακριβά  την «επιλεκτική μας ευαισθησία» απέναντι στην εμμονή της βίας  που δεν γράφει ιστορία αλλά θάνατο. 

Αν και είναι ήδη αργά, ας σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται….σύντροφοι//σες…..
Μόνο αν  είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε πώς οι προσπάθειες για έναν καλύτερο
Κόσμο δίνονται από τώρα για τις επόμενες γενιές στο Αύριο (και όχι για εμάς εγωϊστικά σήμερα…), μόνο τότε ίσως κάνουμε ένα πραγματικό βήμα από την ακινησία στην κίνηση και εξέλιξη της Ιστορίας!


 https://www.youtube.com/watch?v=06edSL9J_68


Παπαδόπουλος Παναγιώτης (Κάϊν)

Για την Επιστροφή της  Χαμένης Ανθρωπιάς και του Τέλους της  Εποχής της Κτηνωδίας

Μεμονωμένο άτομο από το Ελευθεριακό κίνημα
Erozer2000@yahoo.gr




Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Το πιο επαίσχυντο περιβαλλοντικό μυστικό του Καναδά δεν πρέπει να παραμείνει κρυφό

 "Η εξόρυξη πετρελαίου από πισσούχες άμμους έχει κατονομαστεί ως το μεγαλύτερο (και πιο καταστρεπτικό) βιομηχανικό έργο στην ανθρώπινη ιστορία" Photograph: Aaron Huey/National Geographic/Getty Images

της Τζεπόρα Μπέρμαν (Tzeporah Berman)

Αυτή την εβδομάδα, η κυβέρνηση του Καναδά θα είναι στη Βόννη και θα διαφημίζει το σχέδιο του Καναδά για το κλίμα. Θα ενταχθούν σε αυτό καναδικές εταιρείες πετρελαίου που εργάζονται για να βάλουν μια πράσινη απόχρωση στην καναδική πισσούχα άμμο - αλλά ο κόσμος δεν πρέπει να ξεγελαστεί..

Η αλήθεια είναι ότι ο Καναδάς δεν μπορεί ακόμα να επιτύχει τους δικούς του αδύναμους κλιματικούς στόχους. Η χώρα σχεδιάζει να επεκτείνει την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου παρά τα αποδεικτικά στοιχεία (why new tar sands pipelines are incompatible with the paris goals) ότι αυτό είναι ασυμβίβαστο με τους στόχους του Παρισιού. Επίσης, υπάρχει το ζήτημα της τοξικής λάσπης των αποβλήτων από την καταστροφή των άμμων πίσσας του Καναδά, τα οποία σχηματίζουν τις λεγόμενες "λιμνοδεξαμενές” (αποβλήτων).

Από αυτό το έτος, οι λίμνες αυτές διαθέτουν 1 τρισεκατομμύριο λίτρα λάσπης που δεν συγκρίνεται με οποιοδήποτε άλλο βιομηχανικό υποπροϊόν στον κόσμο. Περιέχει ένα μοναδικό κοκτέιλ τοξικών χημικών ουσιών και υδρογονανθράκων που θα παραμείνει σε ενδιάμεση κατάσταση "μελάσας"  για αιώνες εάν μείνει ως έχει.

Αυτές οι ανοιχτές, χωρίς όρια λίμνες καλύπτουν σήμερα 220 τ.χλμ., μια έκταση γης ισοδύναμη με 73 κεντρικά πάρκα της Νέας Υόρκης. Μια ενιαία δεξαμενή αποβλήτων - η λεκάνη καθίζησης της λίμνης Mildred - έχει αναγνωριστεί από το Υπουργείο Εσωτερικών των ΗΠΑ ως το μεγαλύτερο φράγμα στον κόσμο.


"Οι λίμνες αυτές διαθέτουν 1 τρισεκατομμύριο λίτρα λάσπης που δεν συγκρίνεται με οποιοδήποτε άλλο βιομηχανικό υποπροϊόν στον κόσμο"

Αυτές οι λίμνες αποβλήτων έκαναν διεθνή πρωτοσέλιδα το 2008, όταν 1.600 πάπιες πέταξαν και προσγειώθηκαν σε μια από αυτές. Η προκύπτουσα απεικόνιση των ζώων που είχαν επικαλυφθεί με πετρέλαιο ήταν μια ισχυρή υπενθύμιση του κόστους του παγκόσμιου εθισμού στο πετρέλαιο.

Έκτοτε, το θέμα έχει σιγά-σιγά ξεθωριάσει στη δημόσια μνήμη, καθώς οι έντονες υποσχέσεις της κυβέρνησης της Αλμπέρτα ότι θα καθαρίσει τις λίμνες δημιούργησαν στον Καναδά και τον υπόλοιπο κόσμο την εντύπωση ότι το πρόβλημα αντιμετωπίζεται σοβαρά.

Ωστόσο, τον περασμένο μήνα η κυβέρνηση της Αλμπέρτα ενέκρινε ένα σχέδιο διαχείρισης αποβλήτων της Suncor Energy Incorporated, της παλαιότερης εταιρείας εξόρυξης στην καναδική άμμο πίσσας. Με την έγκριση αυτού του σχεδίου, η Suncor θα χρειαστεί άλλα 70 χρόνια μετά τη διακοπή λειτουργίας των εγκαταστάσεών της για να καθαρίσει το περιβαλλοντικό χάος που έχουν δημιουργήσει πάνω από 60 χρόνια εξόρυξης πετρελαίου.

Για να είναι ξεκάθαρο, η Αλμπέρτα διαθέτει μια νέα προοδευτική πλειοψηφία της κυβέρνησης του NDP, η οποία έχει πραγματοποιήσει μερικές μεγάλες βελτιώσεις στην αντιμετώπιση κοινωνικών και περιβαλλοντικών ζητημάτων, όπως η σταδιακή κατάργηση του άνθρακα και η απαγόρευση των εκπομπών από την άμμο πίσσας.

Ωστόσο, ακόμη και με αυτή την κυβέρνηση, οι σωρευτικές επιπτώσεις αυτής της ανάπτυξης των ορυκτών καυσίμων μεγεθύνονται και η βιομηχανία συνεχίζει να αποκτά σαρωτικές εγκρίσεις που προκαλούν σοκ με την έλλειψη περιβαλλοντικής αυστηρότητας γι αυτές.

Η ιστορία των αδύναμων προσπαθειών της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τα απόβλητα είναι σοκαριστική. Πριν από μερικά χρόνια τέθηκε σε εφαρμογή οδηγία για να υποχρεωθούν οι εταιρείες να μειώσουν τις απορρίψεις αποβλήτων. Δεν συμμορφώθηκε ούτε μία εταιρεία. Αντί να επιβάλλει πρόστιμα στις εταιρείες ή να αρνειθεί τις άδειες, η κυβέρνηση απλά απέρριψε την ...οδηγία.

Αυτή η πρόσφατη έγκριση για την Suncor υπογραμμίζει το εντυπωσιακό και αυξανόμενο σωρευτικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα της άμμου πίσσας της Αλμπέρτα. Η εξόρυξη πετρελαίου από τις άμμους πίσσας παράγει πάνω από 3.600 τόνους εκπομπών CO2 ανά εκτάριο, καταναλώνει γλυκό νερό με ρυθμό που ανταγωνίζεται την καθημερινή χρήση νερού από μερικές μεγάλες καναδικές πόλεις μαζί και έχει καταστρέψει ένα κομμάτι αρκτικού δάσους και βαλτώδους φύσης μεγέθους σαν την πολιτεία της Ν Υόρκης.

Για τους παραπάνω λόγους, η εξόρυξη περτελαίου από πισσούχες άμμους  έχει κατονομαστεί ως το μεγαλύτερο (και πιο καταστρεπτικό) βιομηχανικό έργο στην ανθρώπινη ιστορία.

Δυστυχώς, η σημερινή πλήρης περιβαλλοντική κρίση των λιμνοδεξαμενών τελμάτων αμμώδους πίσσας είναι προϊόν επιδείνωσης  μόνο της τελευταίας δεκαετίας. Στον Καναδά, οι επαρχίες και οι περιφέρειες έχουν δικαιοδοσία για την εξόρυξη πόρων και η εφαρμογή ενός νέου κανονισμού για τις απορρίψεις από την περιφερειακή ρυθμιστική αρχή έχει οδηγήσει σε μια πρόσφατη αναθεώρηση όλων των σχεδίων διαχείρισης των αποβλήτων από πίσσα άμμου.

Το σχέδιο της Suncor είναι το πρώτο που εγκρίθηκε, αντιπροσωπεύει όμως μια τυπική αίτηση. Για το λόγο αυτό, η απόφαση έγκρισης έχει πλέον προκαλέσει ένα προηγούμενο για το τι θα θεωρηθεί αποδεκτό από την ρυθμιστική αρχή στον τομέα αυτό και τι όχι.

Ενώ το ορυχείο της Suncor θα κλείσει το 2033, έχει επιχορηγηθεί μέχρι το 2100 για να δουν πως θα καταφέρουν να καθαρίσουν τα απόβλητά τους και να αποκαταστήσουν το έδαφος. Επιπλέον, θα "επεξεργάζονται" τα απόβλητά τους απορρίπτοντάς τα στον πυθμένα κοιλοτήτων και θα τα καλύπτουν με γλυκό νερό για να σχηματίσουν μια μόνιμη «λίμνη».

Οι μακροπρόθεσμοι οικολογικοί κίνδυνοι που αυτό δημιουργεί εκτείνεται πολύ πέρα ​​από την Αλμπέρτα και πέραν ακόμη και από τον Καναδά. Αρκετές από τις λίμνες αποβλήτων έχουν πλέον δεκαετίες λειτουργίας πίσω τους. Η αποτυχία ενός και μόνο αναχώματος θα μπορούσε να οδηγήσει μολυσμένες υδάτινες οδούς από την περιοχή Athabasca της Αλμπέρτα μέχρι τον Αρκτικό Ωκεανό, γεγονός που θα καθιστούσε ακόμη και την καταστροφή του Exxon Valdez συγκριτικά ήπια.

Επιπλέον, τα κυβερνητικά στοιχεία δείχνουν ότι αυτές οι λίμνες απορρίψεων αποβλήτων έχουν διαρροές και οι ιθαγενείς ηγέτες έχουν επανειλημμένα ζητήσει μελέτες για τις επιπτώσεις στην υγεία τους και σημείωσαν ότι η επέκταση των tar sands παραβιάζει τα δικαιώματα της Συνθήκης τους με το κράτος του Καναδά.

Η δυσοίωνη προοπτική αυτής της κατάστασης εντείνεται από το πολύ αβέβαιο οικονομικό μέλλον για την εξόρυξη άμμου πίσσας. Η προσέγγιση της βιομηχανίας άμμων πίσσας για τη διαχείριση των απορριμμάτων από το 1967 είναι να χρονοτριβεί μπροστά στην υποχρέωση να καθαρίσει το χάος μέχρι να βρεθεί μια μαγική τεχνολογική λύση που θα το κάνει.

Τώρα, 50 χρόνια αργότερα, οι τεχνολογίες καθαρισμού απορριμμάτων που έχουν ανακαλυφθεί δεν εφαρμόζονται, επειδή είναι δαπανηρές και η κυβέρνηση δεν τις απαιτεί.

Εν τω μεταξύ, η αντίδραση παραπέμπεται ακόμη περισσότερο στο μέλλον. Το 2015 ο γενικός επιθεωρητής εκτιμούσε ότι η ευθύνη για τα απόβλητα ξεπερνούσε τα 20 δισ. δολάρια, κάτι που πολλοί λένε ότι ήταν ένας συντηρητικός υπολογισμός. Οι μεταλλευτικές πίσσες είναι ένας από τους πιο ακριβούς τρόπους παραγωγής πετρελαίου μαζούτ παγκοσμίως και με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας να αξιολογεί την κορύφωση της ζήτησης πετρελαίου για τον 21 αιώνα να πλησιάζει, οι βιομηχανίες εξόρυξής τους θα είναι μεταξύ των πρώτων πετρελαϊκών βιομηχανιών που θα αντιμετωπίσουν πτώχευση.

Αν δεν αντιμετωπιστούν τώρα, τα απόβλητα πίσσας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια μόνιμη τοξική κληρονομιά των πιο απερίσκεπτων μορφών εξόρυξης ορυκτών καυσίμων του 20ού αιώνα.

Ευτυχώς, όμως, εξακολουθεί να υπάρχει χρόνος για ριχθεί φως στο πιο επαίσχυντο περιβαλλοντικό μυστικό του Καναδά και να αναγκάσουμε τους ρυπαίνοντες να πληρώσουν σήμερα, πριν δεν είναι πλέον κοντά μας για να το κάνουν.



*Η Tzeporah Berman είναι καναδή σύμβουλος πολιτικής σχετικά με ζητήματα κλίματος και ενέργειας και βοηθός καθηγήτρια περιβαλλοντικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο York του Καναδά.

πηγή άρθρου: The Guardian 
μετάφραση: Γιώργος Παπασπυρόπουλος





Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Κώστας Βεργόπουλος, Tεχνολογία: Αλήθειες και μύθοι

από το art noise

 H Eυρωπαϊκή διανόηση αλλά κι ο προοδευτικός, αριστερός χώρος  έχασαν χτες έναν πολύτιμο άνθρωπο. Τον οικονομολόγο και συγγραφέα Κώστα Βεργόπουλο που πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 75 ετών.  Αναδημοσιεύω στην μνήμη του μια συνέντευξη που του έκανα λίγα χρόνια πριν, για το περιοδικό Highlights σχετικά με τις επιπτώσεις της τεχνολογίας, τα μοντέλα συμπεριφοράς, την δημοκρατία και τον πολιτισμό, τις διεθνείς ισορροπίες και την πολιτική. Η συζήτηση περιστράφηκε και στα νέα αόρατα μονοπώλια, το δέλεαρ του μύθου της τεχνολογίας και την νέα δυναμική της Ευρώπης έναντι της Αμερικής.vergopoulos
Ο  Βεργόπουλος, γεννήθηκε το 1942 στην Αθήνα και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Το 1974 έγινε καθηγητής οικονομολογίας στην Σορβόννη και το 1992 καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πάντειο. Από το 2002 ήταν καθηγητής οικονομικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Paris VIII, ενώ υπήρξε επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της Αμερικής.
b194963
Παράλληλα εργάστηκε ως εμπειρογνώμονας στον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Διετέλεσε διευθυντής του προγράμματος του ΟΗΕ για τη Μεσόγειο (UNITAR) και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την απορρύθμιση και ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη. Ήταν μέλος του συμβουλίου του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.Έγραψε πολλά βιβλία που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό.. Μεταξύ αυτών: η «Παγκοσμιοποίηση - Η μεγάλη Χίμαιρα» (εκδ. Λιβάνη), «Η Απο-Ανάπτυξη σήμερα”, “Το μαύρο και το κόκκινο” κι άλλα βιβλία. Το τελευταίο του (2017) ήταν “Η νέα παγκόσμια αναταραχή”.

της Βασιλίκας Σαριλάκη
Βασιλίκα Σαριλάκη. Η τεχνολογία είναι το πιο πολυδιαφημισμένο προϊόν σήμερα. Βομβαρδιζόμαστε συνέχεια με τις νέες ψηφιακές και δορυφορικές χρήσεις τηλεόρασης, τηλεφώνων, οικιακών συσκευών.. Οι περισσότεροι ταυτίζουν την τεχνολογία με την ανάπτυξη και το υψηλό βιοτικό επίπεδο. Εδώ και μια δεκαετία όμως, πολλοί διανοητές επισημαίνουν μεγάλους κινδύνους όχι μόνον από τις χρήσεις της τεχνολογίας (ακτινοβολία, ατυχήματα, αστυνόμευση από κάμερες και Internet) αλλά και ανησυχητικές αλλαγές στα μοντέλα συμπεριφοράς και τους θεσμούς. Εσείς τι πιστεύετε;
Κώστας Βεργόπουλος.  Με την μεγάλη ώθηση της τεχνολογίας έχουν γίνει πολλές παρανοήσεις. Οι νέες τεχνολογίες μας κάνουν αίφνης να νοιώθουμε θεοί κι έχουμε καβαλήσει το καλάμι. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να μετακινούμε όρη, να πάμε μπρος-πίσω τον χρόνο...απίστευτα πράγματα. Υπάρχει μια άκριτη λατρεία θρησκευτικού τύπου προς το νέο «τεχνολογικό θαύμα» που υποκαθιστά τις κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων. Επίσης όσοι κινούνται άνετα μέσα στις τεχνολογίες φέρονται με κόμπλεξ ανωτερότητας σ’ όσους βρίσκονται απέξω.keep calm
Η μεγάλη διαφοροποίηση που επιτελείται σήμερα είναι ότι βαδίζουμε προς ένα μοντέλο κοινωνιών όπως της Αμερικής που χρησιμοποιεί την τεχνολογική της ανωτερότητα για να επικρατήσει σε άλλες χώρες έστω κι αν οι υπόλοιπες είναι παραγωγοί π. χ software στον Τρίτο Κόσμο. Αλλά κι οι μητροπολιτικές χώρες του κέντρου, επειδή κατέχουν την γενικευμένη χρήση της τεχνολογίας, προσπαθούν να επιβληθούν στις περιφερειακές. Η δε Αμερική, χρησιμοποιεί τον τεχνολογικό μύθο, ως υπόδειγμα της εποχής μ’ έναν μυθολογικό, ιδεολογικό τρόπο για να κάμψει τις αντιστάσεις των άλλων. Έχουμε λοιπόν μια γενικευμένη όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων σε τοπικό και διεθνές επίπεδο.
Β. Σ. Στο επιχείρημα των ανισοτήτων πολλοί αντιτείνουν ότι ο Κυβερνοχώρος δίνει τεράστια πληροφόρηση κι επιλογές ενισχύοντας έτσι την δημοκρατία. Λένε μάλιστα πως αυτό είναι το αντίδοτο στην ελεγχόμενη πληροφορία της τηλεόρασης. Άλλοι πάλι λένε: Ποια δημοκρατία; Αφού την δημοκρατία δεν την φτιάχνει η τεχνολογία αλλά οι θεσμοί. Και ποιος έχει πρόσβαση στην τεχνολογία; Αφού τα 2/3 της Αφρικής δεν έχει ούτε τηλέφωνο, ούτε καν τρεχούμενο νερό..
3D-Printing-Academy-for-Girls-YTF
 Κ. Β. Ακριβώς. Πως να ενισχυθεί η δημοκρατία όταν η πλειοψηφία του πλανήτη αποκλείεται από την τεχνολογία; Το πρόβλημα λοιπόν υπάρχει στην διαχείριση της τεχνολογίας, στην κακή της χρήση. Η ίδια δεν φταίει γιατί μας βοηθάει να έχουμε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην ζωή μας.
Β. Σ. Μπορούμε όμως να ελέγξουμε την τεχνολογία ή έχει πλέον αυτονομηθεί και τελικά ο πολιτισμός υποκύπτει σ΄ αυτήν; Πολλοί νοιώθουμε ως πειραματόζωα. Γιατί πολύ αργά μας πληροφόρησαν π. χ ότι τα κινητά ενοχοποιούνται για όγκους και πρόωρο Αλσχάιμερ ενώ ελάχιστοι γνωρίζουν ότι οι φούρνοι μικροκυμάτων απαγορεύτηκαν πριν χρόνια στην Ρωσία γιατί αλλοιώνουν το αίμα και το DNA και βλάπτουν τα μάτια..
giagia
 Κ. Β. Δυστυχώς είμαστε όλοι πειραματόζωα απέναντι στην αγορά. Όλοι δοκιμαζόμαστε κι όποιος αντέξει. Σε κοινωνίες όμως ώριμες κι υπεύθυνες πρέπει να υπάρχουν ρυθμιστικές παρεμβάσεις στο παιχνίδι της αγοράς κι όχι να ακολουθούνται τα θέσφατά της γιατί αυτό είναι ολέθριο. Είναι απάνθρωπο να μας χρησιμοποιούν ως πειραματόζωα αλλά μην ξεχνάμε ότι τον έλεγχο της τεχνολογίας τον χάνουν κι αυτοί που τον έχουν.
Γι’ αυτό δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε τις υποχρεώσεις μας ως πολιτισμένη κοινωνία. Όπως είπε ο Κόφι Ανάν στα Ηνωμένα Έθνη απαντώντας στον Μπούς «φερόμαστε σαν να είμαστε μια κοινωνία προ του Χαμουραμπί.» Προ του 4000 π. Χ. Γιατί από την εποχή του Χαμουραμπί και μετά που μπήκε η πρώτη νομοθεσία όριζε πως το Κράτος πρέπει να ενισχύει τους φτωχούς, τους αδυνάτους. Να επιδιώκει την ισότητα και να βοηθάει όλους στην δημιουργικότητά τους. Με τον φιλελευθερισμό όμως, την εγκατάλειψη του κράτους στο ασύστολο παιχνίδι της αγοράς και την μονόπλευρη χρήση των τεχνολογιών γυρίζουμε προ του 4.000. Κι όλη η Ιστορία της Ανθρωπότητας ακυρώνεται.
 Β. Σ. Άρα ο όρος τεχνολογικός πολιτισμός δεν είναι και τόσο δόκιμος…
Tour-Eiffel-500
 Κ. Β. Ο Walter Benjamin λέει ότι ο 19ος αιώνας ήταν ο θρίαμβος του ατσαλιού. Το Παρίσι φτιάχτηκε από ατσάλι και σύμβολό του ήταν ο πύργος του Eiffel. Αυτή είναι μια τεχνολογική προσέγγιση. Ο 20ός αιώνας δεν είναι μόνον μια νέα τεχνολογική εποχή. Αν κάνουμε μια ανθρωπολογική ή κοινωνική προσέγγιση βλέπουμε πως τείνει να γίνει μια εποχή άγριων ανισοτήτων που βάζει προϋποθέσεις για ακόμη πιο άγριες συγκρούσεις στο μέλλον. Σύντομα θα αντιδράσει ο Τρίτος κόσμος κι οι κοινωνικά αποκλεισμένοι. Έτσι έγινε και με την Γαλλική Επανάσταση. Για αιώνες δεν αντιδρούσαν έως που κάποτε αντέδρασαν..
Β. Σ. Είπες πριν πως επιστρέφουμε στην εποχή προ του Χαμουραμπί. Ένας αμερικανός ερευνητής της τεχνολογίας, ο Neil Postman είπε πως η τηλεόραση, που είναι το κέντρο της αμερικανικής κουλτούρας, λειτουργεί όπως η μεσαιωνική εκκλησία τον 14ο και 15ο αιώνα.
Όταν οποιοσδήποτε ήθελε να νομιμοποιήσει κάτι στην κοινωνία περνούσε από εκεί.. Μήπως κι η πολιτική κουλτούρα της Ελλάδας οδεύει κατά εκεί; Γιατί οι νέοι όροι των debate και της συζήτησης σοβαρότατων προβλημάτων εξαντλούνται δια αντιπροσώπου στον διαφημιστικό χρόνο των 2 λεπτών!
 Κ. Β. Πολλοί τρομάζουν με την έκταση και την δύναμη της τηλεόρασης. Πράγματι ο Postman έχει δίκιο. Η τηλεόραση είναι η νέα avoidεκκλησία σήμερα. Κι εκεί που άλλοτε οι άνθρωποι είχαν το μαζικό δόγμα της αποβλάκωσης τώρα ακολουθούν φανατικά την τηλεόραση. Όμως αυτό δεν μπορεί να αντικαταστήσει τους χώρους της πνευματικότητας, τις πολιτικές οργανώσεις αλλά τα μαζικά φαινόμενα. Άλλο είναι το κοινό της σαπουνόπερας κι άλλο το πρωτοποριακό κοινό που έχει κοινωνικές ανησυχίες και προβληματισμούς.
Β. Σ. Γιατί πιστεύεις ότι ο άνθρωπος μυθοποιεί τόσο την τεχνολογία; Μήπως ο σύγχρονος γκατζετάκιας βλέπει το νέο του κινητό και την βιντεοκάμερα ως μαγικά παιχνίδια και την μηχανή ως έναν μηχανικό θεό;
 Κ. Β. Εγώ δεν ανησυχώ καθόλου με αυτά τα φαινόμενα .Πήγαινε στους πρωτόγονους της Αφρικής και θα δεις ότι κι αυτοί έχουν τα δικά τους γκάτζετ.. Έχουν κάτι μπίλιες, κάτι βότανα.. περίεργα πράγματα. Όλοι οι πολιτισμοί έχουν τα γκάτζετ τους..
 Β. Σ. Ποιο θα είναι, πιστεύεις, το μελλοντικό τοπίο; Ο αμερικανός διανοητής Jeremy Rifkin δήλωσε πρόσφατα, ενόψει του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, ότι η παραδοσιακή αγορά αδυνατεί πλέον να ανταγωνιστεί την ταχύτητα των εμπορικών συναλλαγών στο Internet. Κι αυτό γιατί στο Internet δεν υπάρχει νεκρός χρόνος ανάμεσα στις συναλλαγές, δεν απαιτείται υπαλληλικό προσωπικό κι έτσι μειώνεται δραματικά το κόστος. Παράλληλα παγκοσμιοποUnbeliveable technology in Mobiles phones never seen beforeιείται η ανεύρεση φτηνότερης εργασίας και πόρων κι αποδυναμώνεται ο συνδικαλισμός, η εργασιακή αντίσταση. Αυτές οι αλλαγές, λέει, αναθεωρούν τις έννοιες της ιδιοκτησίας, των συνόρων και των εθνών-κρατών..
 Κ. Β. Το τελευταίο βιβλίο του Rifkin « Το Ευρωπαϊκό Όνειρο» που αντιπαραθέτει με το Αμερικανικό έχει πολύ ενδιαφέρον. Υποστηρίζει πως η Αμερική έχει αποτύχει παρά την τεχνολογία και την ελευθερία της αγοράς τόσο από άποψη παραγωγικότητας όσο και κοινωνικών σχέσεων. Το μέλλον λοιπόν ανήκει στην Ευρώπη, γιατί εκεί το κοινωνικό κράτος παραμένει, το ίδιο κι η παραγωγικότητά της. Αρκεί η Ευρώπη να ενωθεί και να ανταποκριθεί στην Ιστορία της και τις αναμονές που έχει προκαλέσει το κοινωνικό της μοντέλο στον πλανήτη.
USA_EU_b_ker_20774d
Β. Σ. Προς επίρρωσιν των παραπάνω σου λέω το εξής: Όταν ρώτησαν τον Postman πως εξηγεί ότι τα βιβλία του «Τεχνοπώλιο» και «Διασκέδαση μέχρι θανάτου» πούλησαν εκατομμύρια αντίτυπα στην Ευρώπη είπε πως οι Ευρωπαίοι επειδή έπονται μια δεκαετία της Αμερικής στην τεχνολογία καλώς ενδιαφέρονται πως να κρατήσουν τα οφέλη και να γλιτώσουν τις παγίδες στις οποίες έπεσε η Αμερική. Μπορούμε λες να κερδίσουμε το στοίχημα;
 Κ. Β. Ναι, γιατί η Ευρώπη έχει την δυνατότητα να ενσωματώσει τον πληθυσμό της, χωρίς να τον περιθωριοποιεί δεν αγνοεί τον ανθρώπινο παράγοντα και δεν έχει την επεκτατική τάση της Αμερικής. Ας μην ξεχνάμε και τις μεγάλες αποτυχίες της Αμερικής. Κανείς δεν φανταζόταν αυτό που έγινε στο Ιράκ. Ότι μετά τις καταιγιστικές επιχειρήσεις με τεχνολογικά υπερόπλα θα ακολουθούσε επί 3 χρόνια τέτοια αντίσταση. Οι Αμερικανικοί ιθύνοντες δεν το φανταζόντουσαν αυτό. Και τώρα ακόμα πιστεύουν ότι είναι απλώς μια ανωμαλία που θα εξαλειφθεί. Όπως δεν περίμεναν και τέτοια αντίδραση μέσα στην Αμερική..arabandus
 Β. Σ. Κι ενώ χιλιάδες αθώοι σκοτώθηκαν για το πετρέλαιο, η Αμερική που είναι ο κήρυκας των νέων τεχνολογιών μπλοκάρει την παραγωγή φθηνής ενέργειας από την διάσπαση του υδρογόνου για να μην θίξει τα πετρελαϊκά συμφέροντα. Μεγάλη αντίφαση.. Υπάρχουν τεράστια κέντρα εξουσίας λοιπόν που αρνούνται να χάσουν τα προνόμιά τους από ανέξοδες ενέργειες όπως η αιολική, του υδρογόνου που μπορεί να έχει ο καθένας..
 Κ. Β. Αυτό ισχύει απόλυτα. Η ενέργεια που μπορεί να απελευθερωθεί από τους πάγους του Β. Πόλου είναι πολλαπλάσια και πολύ φθηνότερη. Κι έχουμε την τεχνολογία μέσω της τήξης να το κάνουμε. Αλλά δεν το θέλουν. Και θέλουν το πετρέλαιο που είναι ξεπερασμένη τεχνολογία για να πάνε να φτύνουν αίμα στην έρημο με χιλιάδες νεκρούς! Και ξέρεις γιατί;
Γιατί το πετρέλαιο είναι τρόπος κυριαρχίας πάνω στους Άραβες. Δηλαδή μια τεράστια γεωπολιτική δύναμη θέλει να κυριαρχεί σ ’όλες τις πηγές. Η Αμερική θέλει μέσω του πετρελαίου να κυριαρχήσει σ’ όλες τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Άρα γεωπολιτικά το πετρέλαιο έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ ότι ενεργειακά.
 Β. Σ. Καταλήγουμε λοιπόν ότι τα κέντρα εξουσίας είναι τα καθοριστικά για την παραγωγή, διανομή, χρήση κι έλεγχο της τεχνολογίας και των αγαθών της ανά τον κόσμο. Κι έχουμε από την μια πλευρά μια ισχυρή μονοπωλιακή αγορά οπλικών συστημάτων τελευταίας τεχνολογίας που είναι ορατή κι από την άλλη τα αόρατα μονοπώλια της κινητής τηλεφωνίας, της τηλεόρασης ή της Microsoft με τεράστιες επενδύσεις που αποτελούν νέα κέντρα εξουσίας που μάλιστα εξασφαλίζουν την συναίνεση του κοινού..
 ciaΚ. Β. Δυστυχώς τα μεγαλύτερα μονοπώλια και τα πιο επίφοβα είναι τα αόρατα μονοπώλια. Αυτά που δέχεσαι ως μια φυσική κατάσταση και δεν σκέφτεσαι τον ρόλο τους. Όταν μπαίνεις π. χ στα Windows το τελευταίο που σκέφτεσαι είναι πως είναι μονοπώλιο. Είναι φοβερό αλλά στις νέες τεχνολογίες όλο τέτοια έχουμε που δεν φαίνονται.. Και στην κινητή τηλεφωνία τα τηλέφωνα παρακολουθούνται πολύ περισσότερο από ότι τα σταθερά.
Αυτές οι νέες τεχνολογίες που δείχνουν τόσο δημοκρατικές είναι ταυτοχρόνως πιο αστυνομευτικές. Διότι δίνουν την δυνατότητα να καταγράφονται και να αρχειοθετούνται με ακρίβεια όλες οι συνομιλίες. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Βαδίζουμε σε μια κοινωνία κόλασης. Με το Μεγάλο Αδελφό να παρακολουθεί τα πάντα και να μας φακελώνει. Σ΄ αυτήν την κατάχρηση της τεχνολογίας πρέπει οπωσδήποτε να αντισταθούμε..
                                                                                                       vergopoulos (1)
               






Διαβάστε εδώ άρθρα του Κώστα Βεργόπουλου στο επίσημο blog του..
                               https://kostasvergopoulos.wordpress.com/about/